امام صادق (ع) : فاطمه(س) را زهرا نامیده اند زیرا وقتی آن حضرت در محراب عبادت می ایستاد . نورش بر اهل آسمان ها می تابید آنچنان که نور اختران آسمان بر ساکنان زمین می تابد .

معانی الاخبار ج 1 ص 147

 

باز مستی به سرم افتاده است

سوز و تب در پیکرم افتاده است

جان به قلبم راه پیدا میکند

با خدای خویش نجوا می کند

بارالها خسته ام از زندگی

معصیت هایم شده شرمندگی

بارالها بیش از این خارم مکن

دوره گرد کوچه بازارم مکن

باالها تو مرا رسوا مکن

مشت من را پیش مردم وا مکن

چون بریدم از همه آمد پیام

از سوی حق شد به زخمم التیام

گفت میخواهی که مجنونت کنم

تا ابد از لطف مدیونت کنم

دوست داری هم قدم با دین شوی

هم قدم با دین و باایمان شوی

می دهم بر دردهایت خاتمه

آشنایت می کنم با فاطمه

فاطمه کار خدایی می کند

تا ابد مشکل گشایی می کند

نام او از اسم اعظم برتر است

نام زهرا حرز جنگ حیدر است